(76kB)

MS Access

(2kB)

(4kB)

(9kB)

(5kB)

(8kB)

(5kB)

(6kB)

(4kB)

Data aktualizacji 19/07/2005

  1. Access - Wersje programu

    MS Access od momentu powstania uległ znacznym ulepszeniom. Poniżej przedstawiono kolejne wersje Accessa.

    • Access 1.0 – rok 1992 – wielkość bazy ograniczona do: 128MB

    • Access 1.1 – rok 1993 – wielkość bazy ograniczona do: 1,1GB

    • Access 2.0 – rok 1994

    • Access 95 – rok 1995 – 32-bitowy silnik bazy danych

    • Access 97 – rok 1997

    • Access 2000 – rok 2000 – maksymalny rozmiar bazy danych: 2GB

    • Access 2002 – rok 2002

    • Access 2003 – rok 2003 – maksymalny rozmiar bazy danych: 2GB, maksymalna liczba obiektów: 32 768, maksymalna liczba jednoczesnych użytkowników: 255.

  2. Bezpieczeństwo w Accessie

    Zabezpieczenia MS Access opierają się o tzw. grupę roboczą.
    Plik informacyjny grupy roboczej to specjalny zaszyfrowany plik systemowy, w którym zapisane są informacje o użytkownikach, hasłach, grupach użytkowników, przynależności poszczególnych użytkowników do konkretnych grup. Przy czym jeden użytkownik może należeć do kilku grup. Plik informacyjny grupy roboczej a nie jest przypisany tylko do konkretnej aplikacji (bazy danych). Może on obsługiwać kilka baz danych.
    W Accessie użytkownik jest identyfikowany przez login i hasło. Na podstawie informacji zawartej w pliku informacyjnym grupy roboczej system sprawdza czy istnieje użytkownik o podanym loginie, sprawdza hasło i przynależność do grup użytkowników.
    W programie Access każdy użytkownik i grupa użytkowników ma przypisane uprawnienia do poszczególnych obiektów bazy danych. Obiekty do których można przypisać uprawnienia to: sama baza danych, poszczególne: tabele, kwerendy, formularze, raporty, makra.

    Dla każdego obiektu można ustawić poziom uprawnień:

    • 1 poziom -użytkownik może uruchomić obiekt

    • 2 poziom –użytkownik może modyfikować obiekt

    • 3 poziom -użytkownik może administrować obiektem

    Oprócz tego można ustawić poziom dostępu do danych przez obiekty typu tabele, kwerendy:

    • Poziom R – użytkownik może czytać dane

    • Poziom U – użytkownik może modyfikować dane

    • Poziom I – użytkownik może wstawiać dane

    • Poziom D – użytkownik może usuwać dane

    Odpowiednio ustawiając poziomy zabezpieczeń dla poszczególnych grup użytkowników i obiektów można w pełni zabezpieczyć bazę danych.

  3. Obiekty MS Access

    • Tabele – Tablice zawierające dane. Na poszczególne kolumny tabeli można nałożyć warunki: typu danych, rozmiaru pola, kontroli poprawności, unikalności, wymagalności, wartości domyślnej. Aby wiersz tabeli był unikatowy jedno z pól lub kilka pól tabeli musi być tzw. kluczem podstawowym. Klucz podstawowy jednoznacznie identyfikuje dany rekord tabeli. Tabele między sobą można powiązać relacjami. Mogą być to relacje jeden do jeden tzn. jeden rekord z jednej tabeli może być powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej. Relacja jeden do wielu przyporządkowuje jednemu rekordowi z jednej tabeli wiele rekordów drugiej tabeli. Relacja może być wymagalna lub zawierać wartości puste po jednej bądź drugiej stronie tabeli. Relacja definiuje również co się dzieje z danymi w powiązanych tabelach w przypadku modyfikacji lub usunięcia rekordów.

    • Kwerendy – zapytania o dane zgromadzone w tabelach. Zapytania mogą być realizowane na dwa sposoby przez kwerendy korzystając ze schematu QBE Query By Example lub w języku SQL. Występuje kilka rodzajów kwerend: Kwerenda wybierająca – wybiera z powiązanych z e sobą tabel rekordy spełniające określone kryteria Kwerenda aktualizująca – kwerenda zmieniająca dane w tabeli Kwerenda dołączająca - kwerenda dodająca dane do tabeli Kwerenda usuwająca – kwerenda usuwająca dane z tabeli Kwerenda agregująca – obliczająca sumy, średnie i inne funkcje statystyczne.

    • Formularze – formularze ekranowe, przez które użytkownicy korzystają z bazy danych. Ogólnie formularze mogą służyć do oglądania danych, modyfikacji lub wprowadzania danych. Formularze mogą być związane z kwerendą lub tabelą i mogą posiadać wiele obiektów do ich obsługi takich np. jak: pola tekstowe, etykiety, paski przewijania, selektory, pola kombi, pola listy, inne formularze, przyciski, wykresy itp. Formularze to najwygodniejszy sposób na pracę z bazą danych. Formularz można oprogramować w języku VBA tak aby uruchamiać określone procedury w reakcji na działania użytkownika. Raporty – to wyniki kwerend (zapytań SQL) przedstawione w formie czytelnej dla użytkownika tzn. w formie gotowego wydruku. Raporty są szczególnie przydatne do analizowania danych w bazie, mogą też służyć np. do drukowania faktur, oferty dla klienta, listów w postaci papierowej itp.

    • Makra – aplikacje Offica posiadaj mechanizm, który umożliwia automatyzację często powtarzanych czynności i zapisanie schematu ich realizacji w postaci kodu tzw. makra. To co można wykonać używając makr można również wykonać używając języka VBA, a to co można wykonać przy pomocy VBA nie zawsze jest możliwe do wykonania w makrze. Zaletą makr jest łatwość ich tworzenia. Wadą ograniczenia, mniejsza uniwersalność w porównaniu do VBA i wolniejsze działanie w porównaniu do kodu VBA. Modułu – kod języka VBA zapisany w osobnych modułach. Moduły mogą zawierać procedury, funkcje, definicję zmiennych i stałych globalnych. W modułach zapisywane są w praktyce procedury lub funkcję, które są często wykorzystywane w wielu miejscach w aplikacji. Uwaga należy pamiętać, że niezależnie kod VBA znajduję się w każdym formularzu.

    • Strony dostępu do danych – strony zapisane w formacie html. Strony zapisywane są w dowolnej lokalizacji. Przy uruchamianiu strony tworzone jest połączenie do bazy danych. Strona dostępu do danych działa jak formularz ale jest znacznie mniej funkcjonalna. Zaletą strony dostępu do danych jest to, że można ją uruchamiać w przeglądarce internetowej. Wady to mniejsze możliwości oprogramowania, wolniejsze działanie w porównaniu do formularzy.

  4. Architektura front-end – back-end

    Podczas eksploatacji bazy danych w pewnym momencie pojawiają się przeważnie nowe potrzeby i należy je uwzględnić tworząc nową wersję aplikacji. Jeżeli baza danych to jeden plik zawierający tabel z danymi, kwerendy, formularze, raporty nie ma przeważnie możliwości płynnego przejścia na nowszą wersję zakłóceń w pracy bazy. Dlatego prawidłowo zaprojektowana baza składa się z dwóch osobnych plików: pliku z danymi czyli tabelami i pliku z aplikacją czyli formularzami raportami itp. czyli tzw. interfejs użytkownika. Jeżeli chcemy poszerzyć bazę o nowe funkcje możemy pozostawić plik z danymi w spokoju i pracować nad interfejsem użytkownika. A następnie podmienić plik interfejsu u wszystkich użytkowników bez zakłócania ciągłości pracy bazy. Architektura front-end back-end umożliwia dodatkowo pracę z innymi silnikami bazy danych np. SQL Server, Oracle.

  5. Migracja do SQL Server

    Jeżeli baza danych się rozrasta lub wzrasta liczba użytkowników w pewnym momencie należy się zastanowić nad migracją do SQL Server. W zależności od potrzeb mamy wtedy do wyboru kilka różnych edycji. Różnią się one możliwościami i oczywiście ceną. Jeżeli chcemy używać jedynie silnika bazy danych SQL Server to możemy wykorzystać najbardziej okrojoną edycję Desktop (MSDE) lub SQL Sever 2005 Express dostępną wraz z wieloma innymi produktami np. Office Professional. Jeżeli zależy nam na rozbudowie bazy danych powyżej 2GB lub korzystania przez wielu użytkowników z bazy itp. to należy wykupić którąś z pełnych edycji SQL Server. Migracja z baz opartych na Accessie odbywa się bardzo prosto przy użyciu wbudowanych kreatorów. Pliki mdb są zamieniane na pliki projektu bazy danych adp. Szczegółowy opis można znaleźć na stronach Microsoftu o produkcie.